OPIS:
DZIAŁANIE:
Loperamid jest doustnym lekiem przeciwbiegunkowym. Zmniejsza perystaltykę jelit, wydłuż czas przechodzenia treści pokarmowej przez jelita. Loperamid zwiększa spoczynkowe napięcie zwieracza odbytu, jednocześnie zmniejszając natychmiastową potrzebę wypróżnienia (parcie na stolec).
WSKAZANIA:
Lek Imodium Instant jest wskazany w objawowym leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki. U pacjentów z wytworzona przetoką jelita krętego lek może być stosowany w celu zmniejszenia liczby i objętości stolców oraz zwiększenia ich konsystencji. Lek Imodium Instant jest przeznaczony do stosowania wyłącznie u osób dorosłych i dzieci w wieku powyżej 6 lat.
PRZECIWWSKAZANIA:
Uczulenie (nadwrażliwość) na loperamidu chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych składników leku; dzieci w wieku poniżej 6 lat; jako leczenie zasadnicze: u pacjentów z ostrą czerwonką, która charakteryzuje się obecnością krwi w kale i wysoką gorączką, u pacjentów z ostrym rzutem wrzodziejącego zapalenia jelita; bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy spowodowanym chorobotwórczymi bakteriami z rodzaju Salmonella, Shigella i Campylobacter, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, związane z podawaniem antybiotyków o szerokim zakresie działania; przypadki, w których należy unikać zwolnienia perystaltyki jelit, z powodu możliwego ryzyka wystąpienia ciężkich powikłań, w tym niedrożności jelit, rozszerzenia okrężnicy i toksycznego rozszerzenia okrężnicy. Stosowanie leku należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia zaparcia, wzdęcia brzucha lub niedrożności; fenyloketonuria, ponieważ lek zawiera aspartam, źródło fenyloalaniny. Leczenie biegunki lekiem Imodium Instant jest leczeniem wyłącznie objawowym. W przypadku, w którym możliwe jest ustalenie przyczyny biegunki, gdy jest to uzasadnione (lub wskazane), lekarz zaleci odpowiednie leczenie.
DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE:
Jak każdy lek, lek Imodium Instant może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Wiele zdarzeń niepożądanych występujących w czasie stosowania loperamidu jest częstymi objawami zespołów biegunkowych (dyskomfort i ból w jamie brzusznej, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, zmęczenie, senność, zawroty głowy, zaparcie, wzdęcia z oddawaniem wiatrów). Często objawy te trudno jest odróżnić od działań niepożądanych stosowanego leku. Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10000 przyjmujących lek), w tym pojedyncze doniesienia: wysypka, pokrzywka i świąd, pojedyncze przypadki obrzęku naczynioruchowego, wysypki pęcherzykowej oraz bardzo ciężkie reakcje skórne przebiegające z zaczerwienieniem, powstawaniem pęcherzy oraz łuszczeniem skóry; pojedyncze przypadki reakcji alergicznych i niekiedy ciężkie reakcje nadwrażliwości objawiające się wysypką, pokrzywką, świądem, trudnościami w oddychaniu, obrzękiem twarzy, gardła, warg lub języka, zawrotami głowy, spadkiem ciśnienia tętniczego krwi. Może dojść do niewydolności krążenia i oddychania; ból brzucha, niedrożność jelit, wzdęcia brzucha, nudności, zaparcia, wymioty, rozszerzenie okrężnicy, w tym toksyczne rozszerzenie okrężnicy z krwistymi stolcami zawierającymi śluz i ropę, gorączka, niedrożnością jelit i bolesnością uciskową brzucha; wzdęcia z oddawaniem wiatrów i niestrawność; pojedyncze przypadki zatrzymania moczu; senność; utrata przytomności, obniżenie świadomości, zawroty głowy. U niektórych osób stosujących lek wystąpiło uczucie pieczenia lub kłucia języka natychmiast po jego zażyciu. U niektórych osób w czasie stosowania leku mogą wystąpić inne działania niepożądane. W przypadku wystąpienia innych objawów niepożądanych, nie wymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.
DAWKOWANIE:
Lek Imodium Instant należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem. Sposób podawania: Tabletkę należy położyć na języku, poczekać aż się rozpuści i połknąć ze śliną. Nie jest potrzebny płyn do popicia. Dawkowanie: Dorośli i dzieci w wieku powyżej 6 lat. Ostra biegunka: początkowa dawka - 2 tabletki (4mg) dla dorosłych i 1 tabletka (2mg) dla dzieci; a następnie 1 tabletka (2mg) po każdym luźnym stolcu. Przewlekła biegunka: początkowa dawka wynosi 2 tabletki (4mg) na dobę dla dorosłych i 1 tabletka (2mg) na dobę dla dzieci; tę początkową dawkę należy zmodyfikować aż do momentu uzyskania od 1 do 2 normalnych stolców na dobę, co zazwyczaj osiąga się poprzez stosowanie dawki podtrzymującej wynoszącej od 1 do 6 tabletek (od 2mg do 12mg) na dobę. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Dawka maksymalna w ostrej i przewlekłej biegunce wynosi 8 tabletek (16mg) na dobę dla dorosłych i dzieci; u dzieci dawka leku musi być dostosowana do masy ciała (3 tabletki/20kg masy ciała). Nie należy stosować dawki większej niż maksymalna zalecana dawka. Stosowanie leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek: U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować z ostrożnością i uważnie obserwować, czy nie występują u nich objawy toksyczności ze strony ośrodkowego układu nerwowego. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Stosowanie leku u dzieci: Nie należy stosować leku u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Stosowanie leku u osób w podeszłym wieku: U osób w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Jeśli objawy nasilą się lub nie ustąpią w ciągu 48 godzin po zastosowaniu leku, należy skontaktować się z lekarzem.
SUBSTANCJE CZYNNE:
Loperamidi hydrochloridum
